Na de deceptie van gisteravond is de maandag heel erg goed begonnen. We hebben de Baan Talay Homestay achter ons gelaten en zijn als een speer naar de andere kant van Georgetown gereden om ons in te checken in het allermooiste hotel van Maleisië.Het Cheong Fatt Tze Mansion Penang is een vijf sterren hotel gebouwd in 1880. Het is in 1990 van de ondergang gered en is toen helemaal gerenoveerd. Het pand is een mix tussen Europese en Aziatische architectuur met louvre deuren voor de ramen, art nouveau glas door het hele hotel en de vloertegels zijn met de hand beschilderd. Niet alleen onze kamer waar vroeger de keizer sliep is heel mooi maar het hele hotel is werkelijk schitterend. Mooie gietijzeren trappen, donkere Chinese meubelen en op de binnenplaats heerst een oase van rust. De muren zijn afwisselend violetblauw en mintgroen en geven de slechts zestien kamers een luxe en rustieke sfeer.

Nadat we het pand van top tot teen hebben bewonderd zijn we lekker de stad ingegaan om voor Bodhy te shoppen. Voordat we de grote winkels bereiken lopen we door honderden meters markt met een gangpad van slechts een meter breed. Het is er mooi en claustrofobisch tegelijk. Een triljoen geuren passeren de zintuigen variërend van 'gadverdamme' tot 'god wat lekker. Ook zien we 'live' hoe de enorme vissen worden onthoofd en heeft de slager hier blijkbaar aan een scherp mes en een metalen werkblad genoeg. In tegenstelling tot Robben scoren wij wel het één en ander en gaan we voldaan richting ons kamertje waar voor Masja een overheerlijk bad klaar staat.

Gisteren was een dag waar we niet echt goed inkwamen. Ondanks dat we voor het eerst in de zee hebben gezwommen was het gewoon te warm en waren we het waarschijnlijk ook allemaal een beetje zat. Baan Talay Homestay is een schattig hostel maar in onze vermoeide staat konden we wel wat extra luxe gebruiken. Tegen de avond werd het gelukkig allemaal beter en zijn we in een soort van Chinese markt gaan eten. Onder een enorm metalen dak staan wel duizend plastic stoelen met daar omheen tientallen kleine kraampjes waar je echt alles kan kopen wat betreft chinees traditioneel eten. Natuurlijk is de keuze aan nasi enorm maar de gekste vissen worden ter plekke klaargemaakt en dat wat net nog leefde gaat via de frituurpan zo op het bordje. Wij zien dat laatste wel zitten en als toetje nemen we een bord vol sushi voor nog nog geen zes euro. Bodhy ook weer helemaal blij! Met een volle buik proberen we nog even wat slaap te pakken maar dat gaat pas nadat we erachter komen hoe de airco echt werkt. Om twee uur in de nacht maakt m'n iPhone ons wakker voor de wedstrijd. Daar waar we vanmiddag nog heerlijk hebben gegeten is nu alles dicht en zitten er zo'n honderd Aziaten voor een groot scherm naar de voorbeschouwing te kijken. We bestellen de gebruikelijke hoeveelheid Tiger en gaan er eens goed voor zitten ...., ruim twee uur later liggen we licht ontgoocheld weer in dezelfde warme kamer (ik heb nog wel even aan een potje rellen gedacht maar van de honderd Chinezen waren er ongeveer honderd voor spanje, dus dan maar niet).

Vanavond hebben we het een stuk beter gedaan. Eerst even een lekere wandeling langs de kust en dan via Little India naar China town waar we terecht komen in een Chinese tempel waar 'iets' aan de hand blijkt te zijn want los van de ongelofelijke harde muziek (lees: kattegejank) is er een gekostumeerde voorstelling en worden er honderden fakkels en staafjes wierook aan gestoken. Binnen in de tempel is het één groot rookgordijn en en staan de meeste chinezen met hun ogen dicht de geesten te vereren. Even verderop stappen we een vaag tentje in waar ze achteraf gezien de lekkerste maar zeker ook de heetste saté maken. De vlammen worden gedoofd met het traditionele bier en een bak met vruchten. We rekenen af en snellen ons naar het hotel waar we van onze nieuwe voorraad wijn gaan genieten. Vanmiddag hebben we Bodhy even alleen in Georgetown achtergelaten zodat Masja en ik even snel 'ergens' een chinees konden vinden die ons voor een schappelijke prijs wat Merlot wil verkopen. We gaan namelijk naar de oostkust van Maleisié en daar is wijn echt heel moeilijk te verkrijgen. Niet veel later staan we met Bodhy en acht liter rode wijn in onze 'coole' kamer. Tot morgen :-)