We beginnen de dag met een heerlijk ontbijt in het hotel en doen daarna nog wat foto's. Die paar gasten die er zijn liggen nog te slapen dus het hele pand hebben we voor onszelf. Wat een rust! Vervolgens douchen we, pakken snel en checken uit want de volgende stop is een heel eind rijden. Nadat we Georgetown zijn verlaten en de brug naar het vaste land zijn over gestoken keert de rust al snel terug. De weg wordt smaller en onze navigatie geeft aan beide kanten van de weg niets meer aan dan groen. Eén weg dwars door de jungle naar de andere kant van Maleisië. De route is prachtig en gaat maar net langs de grens van Thailand. Masja heeft weer de meest heerlijke muziek van het internet geleend en gaat Chaiyya Chaiyya Bollywood Joint als eerste op (www.youtube.com/watch?v=mc3p63G1irM&feature=related). De tekst is niet te volgen maar toch blèren we alledrie luidkeels mee en als een stel Bollywood helden vluchten we verder de jungle in. Na een uurtje of vieren komen we aan in Belum Rainforest Resort.Een prachtig resort wat licht op een heuvel midden in een enorm meer. Het resort is helemaal 'zen' en gemaakt van de mooiste materialen. In tegenstelling tot ons vorige verblijf even geen tierelantijnen maar strakke kamer omringd door vijvers met de prachtige vissen. Ook hier is weer geen kip te bekennen en wil al het personeel ons dolgraag helpen. Vrouwlief zou vrouwlief niet zijn als er niet eerst even een paar Aziaten over de toonbank worden getrokken die ons een te dure kamer proberen aan te smeren. Eén keer raden wie deze discussie heeft gewonnen :-)

's Middags stappen we met zijn vijven (twee gidsen en wij drieën) in een enorme boot die ons verder de jungle in moet brengen. Er is verder helemaal niemand in de buurt dus dat maakt het extra leuk. Bodhy geniet van de twee keer honderd paardenkrachten die ons als een raket over het meer laat glijden. Het meer is eigenlijk een ondergelopen dal dat ooit ontstaan is door het plaatsen van een dam. Hierdoor heeft het meer een heel bijzonderen vorm en steken er met name aan de kant allemaal dode bomen uit het water. Na een half uurtje meren we aan en trekken de jungle in op zoek naar Rafflesia. Dit is de grootste bloem ter wereld en bloeit maar zeven dagen. Het is overigens één van de weinige bloemen die tijdens het bloeien niet lekker ruikt maar naar rottend vlees stinkt. Even een foto en maar weer snel verder. Voordat we de boot weer betreden zien we nog even sporen van een olifant die nou niet echt de meest makkelijke route heeft genomen. Een soort van natuurlijke glijbaan verraad zijn aanwezigheid. De tocht gaat verder langs kleine eilandjes een een labyrint van dode bomen. Een uurtje verder begint onze volgen tocht richting een waterval diep in het regenwoud. Ook dit is weer een pittige tocht dwars door riviertjes, klimmend over omgevallen boomstammen en glijdend door de modder. Het touw wat af en toe voor wat houvast moet dienen wordt ook gebruikt als oversteekplaats door duizenden mieren van zo'n twee centimeter groot. Dus dan maar geen houvast :-) Aangekomen bij de waterval genieten we van het 'plaatje' en frissen ons op. Nadat iedereen een klein beetje is afgekoeld gaat de tocht verder maar het tempo komt aanzienlijk lager te liggen als Masja met één slipper komt vast te zitten. De slipper is niet meer te redden en mama mag dus fijn op blote voeten verder. Door de modder, langs mieren en bloedzuigers. Voor de twee lieve gidsen is het niet om aan te zien en gaan voorruit op zoek naar alternatief schoeisel. Al snel lukt het ze om bij de Oerang Asli (originele bewoners van Maleisié) een soort van 'slipper' te lenen. Opgelucht maar niet helemaal volgens de laatste trends vervolgen we ons pad. Op de terugweg doet het regenwoud zijn naam eer aan begint het goed te regenen. Nat maar voldaan kamen we aan in onze kamer, rusten wat uit en vervolgen we onze kaart competitie. Na een mislukte poging Bodhy van zijn voorsprong te beroven gaan we lekker eten. Tijdens het eten bespreken we het plan voor de komende dagen en al snel volgen er wat wijzigingen. Zo hebben we al eerder een overnachting veranderd en proberen we morgen een dag eerder naar Perhentian Kecil. Een beetje jammer voor het bezoek aan de mooiste markt van het oosten maar Kota Bharu blijkt toch niet helemaal in de planning te passen. We moeten nog wel even een boottocht regelen maar wie weet zitten we vanavond met onze 'arie' in het zwembad-blauwe-water met in de ene hand ons zelf gesmokkelde goedje!