Vroeg naar bed betekent vroeg weer op. Het is zeven uur, ik sla mijn laptop open en wrijf de slaap uit mijn ogen. Gisteren zijn we de hele dag op het water geweest. Met een klein bootje zijn we richting 'Coral Island' gevaren ten noorden van Tioman. De tocht is prachtig en de eilandjes misschien nog wel mooier. Echt wit zand, door de jaren heen prachtig gevormde rotsen, dikke jungle en vanzelfsprekend het zuiverste water. Niet voor niets worden hier de opnames gemaakt voor het programma Expeditie Robinson. Voordat we het anker laten zakken worden we snel nog even begroet door mevrouw de dolfijn en zien we op de rotsen de eerste apen verschijnen. We spugen wat in onze brillen en laten ons één voor één van de boot af glijden. Onder water begint het feest pas echt. Duizenden vissen zwemmen met ons mee door en rond de rotsen. Al snel komen we de eerste haaien tegen maar 'pro' dat we zijn laten we ons ditmaal niet wegjagen. We volgen het beest door de rotsen maar daar verdwijnt hij in de diepte. Jammer, maar het volgende avontuur ligt 'letterlijk' al op de loer. We draaien ons om en tussen de rotsen in in een diep zwart gat zien we twee, niet al te vriendelijke' ogen onze kant op staren. We aarzelen wat maar gaan toch op verkenning uit. Langzaam naderen we de grot en we zien naast zijn vlijmscherpe tanden steeds meer van het enorme beest. Eerst zien we zijn kop, dan komt nog meer kop en dan pas gaat het over in de rest van zijn reusachtige lijf. De Barracuda (horen we achteraf) hangt in het donker totdat zijn ideale hapje voorbij komt. Het beest is zeker twee meter en geen van ons durft echt dichtbij te komen. Wat een lelijkerd! Snel weg uit het donker zwemmen we langs de 'habitat' van het schattigste visje in de hele zee: Nemo. Het beestje zwemt eigenlijk niet echt maar hangt samen met zijn gezin? in de duizenden sliertjes van een zeeplant. Een huis als massage, eerlijk lijkt me dat!

Op de boot hijgen we wat uit, verzorgen wat diepe wondjes in de knie van Bodhy en gaan op zoek naar een volgende plek voor ons bootje. Ditmaal nemen we wat brood mee het water in en al snel blijkt dat ze dat hier ook lekker vinden. De vissen, in alle soorten en maten, vreten je bijna op. De hand met brood moet boven water blijven anders bijten ze je echt in je handen. Kleine stukje gaan de zee in en dan begint het gevecht pas echt.Alsof ze elkaar bellen zo snel zijn ze op de hoogte van ons meegebrachte lekkernij. Als Piranha's vliegen ze op je hand af en af en toe willen ze daar ook best wel in bijten. De onderwatercamera flits wat af en na een halfje Tijgerwit gaan we weer eens verder op zoek naar nog meer moois. Of het is de rust, of wij hebben gewoon enorm geluk, maar ook de pirate fish zien we als snel verschijnen. Het zijn blauw-paarse vissen van zo'n anderhalf tot twee meter. Kenmerkend voor deze joekels zijn de 'hoorns' op hun voorhoofd en hebben ze een 'soort' van snavel. Als we niet te dichtbij komen lijken de beesten onverstoord en zoeken rustig verder naar iets van eten. Onderwater is het geluid van hun knagende snavel prima te horen. We vervolgen onze tocht langs het mooiste koraal richting het diepe. De zee blijft heerlijk op temperatuur en het zicht is haarscherp. Plotseling worden we verast door de 'Green Turtle' die langzaam over de zeebodem zwemt. Het beest trekt zich van ons weinig aan en 'zweeft' fijn verder op zoek naar lekkers. Na een tijdje kruist hij een soortgenoot die wij op ons beurt gaan volgen. Deze zwemt richting zee en al snel is er niets meer dan 'wij' en de enorme schildpad. Als een ruimteschip beweegt hij zicht door het water. Door het gewichtloze zijn al zijn bewegingen perfect en de absolute rust onder water maken dit een onvergetelijke ervaring. Met een overdosis adrenaline en endorfine rusten we wat uit op één van de verlaten strandjes. Vanouds gaan Bodhy en ik nog even over de rotsen en draait Masja zich om de tien minuten even lekker om.

Eenmaal aan land staat 'internet' als eerste op mijn lijstje. Op het vaste land was de verbinding al niet best maar hier werkt het alleen met windje mee! Maar goed, ik plaats even wat berichten, bekijk even of Masja alweer wat aanvragen heeft wat al dit leuks moet ook echt betaalt worden en speelt Bodhy wat met zijn digitale vrienden. In tegenstelling tot de regen van gisteren is het nu een prachtige avond. Het is helder, lekker van temperatuur en voor storende geluiden of 'mensen' moet je hier niet zijn. Uit 'wraak' op het visje van vanmiddag bestellen we Baraccuda en eten hem helemaal op. Met wat plastic stoeltje en de juiste hoeveelheid drank gaan we nog even aan de waterkant van ons geluk genieten. Maar het kan nog beter, voor het slapen gaan trakteren we onszelf op de beste pannenkoek, gevuld met lekkerste vruchten en omsingeld door overheerlijk chocolade-ijs. Hoe goed kan je dag zijn!