De reis naar Kuala Lumpur verliep goed. De boottocht was lang maar het stuk met de auto viel wel weer mee. We gingen uit van zo'n zes uur rijden maar op de driebaans tolweg hebben we een hoop tijd gewonnen. Eenmaal in Kuala Lumpur hebben we de auto ingeleverd en zijn we in een taxi gestapt richting het Royale Bintang Hotel. Een alleraardigst hotel met twintig verdiepingen midden in het centrum en chique is wellicht een understatement! De kamer is ruim, de bedden zijn enorm en naast een zithoek en minibar is er vanzelfsprekend roomservice. Sterke nog, er hangt zelf een telefoon op het toilet voor als het toiletpapier op is?

Nadat we alle spullen hebben uitgepakt duiken we op bed en gaat de Apple winkel als eerste aan. Masja zit met haar iPhone op Facebook met haar 'nieuwe' vrienden uit Kenia en plaats wat tweets op Twitter. Bodhy heeft die van mij gesnaaid en meld ons het laatste nieuws uit de rest van de Wereld. Tussen de twee smartphones in zit ik met mijn Macbook, die het na het mierenincident nog altijd prima doet, en probeer onze Reismee weer wat aan te vullen. Na wat uurtjes rust gaan we de stad maar eens in. We zitten hartje centrum dus het grootste winkelcentrum is om de hoek. Na een kleine wandeling langs ondermeer de stamkroeg van Ivo komen we aan in Times Square Plaza. Voor tante kjoewie moet dit de hemel op aarde zijn van wij hebben er vier uur doorgebracht en nog lang niet alles gezien. Het westelijke gedeelte is een soort van Bijenkorf maar dan wel tien keer groter, in het middelste stuk zitten de flaghipstore's van die merken die er toe doen en de oostzijde is voor de helft gevuld met honderden winkeltjes met daarboven een echt pretpark. Dus geen hoekje voor de kids maar meer een Efteling met een dak erboven. Alles draait en beweegt, er zijn botsauto's en draaiende spinnen en door het vijf verdieping tellende pretpark vliegt de achtbaan rakelings langs ons hoofd. Blijkbaar staan we nog niet in onze 'shopmodus' want de buit is niet meer dan een bling-bling iPhone hoesje voor mama en foute badslippers voor zoonlief (nu nog witte sportsokken en hij kan zo mee naar Hoenderloo:-)

De volgende dag begint het goed want dan maken we voor het eerst kennis met het ontbijt. Een lopend buffet waar ze werkelijk alles hebben. Het doet me denken aan kerst in het Kuhrhaus. Met de extra kilo's als ballast stappen in een taxi naar de markt op Chowkit. Een lokale markt zonder toeristen waar je alles kunt kopen op het gebied van eten. En dan bedoelen we geen zak patat of een kilo Old Amsterdam maar moet je meer denken aan levende kikkers, baby haai of een zakje darmen van het één of ander! Ter plekke worden de vissen gevild, het vlees gehakt en gaan levende kippen, langs een vlijmscherp mes, zonder kop weer terug in een regenton. Het stinkt er verschrikkelijk en we stappen door plassen van bloed en ander dubieus vocht. Na al dit moois stappen we in de metro want Masja kent nog zo'n markt aan de andere kant van de stad. Joepie! Ook hier worden we verwelkomt door honderden levende beesten en wordt er zelfs een hele koeienkop te koop aan geboden. Bodhy ontvlucht regelmatig de markt vanwege de enorme stank maar Masja schiet er lustig op los. Terug nemen we de monorail naar het hotel en maken een plan voor de rest van de dag.

Aan het eind van de middag nemen we de taxi naar China Town. Voor de Prada meisjes en de Gucci trutjes is dit het walhalla, kilometers kraampjes vol met illegale meuk. Tassen die normaal zo'n duizend euro kosten hangen hier voor zo'n vierhonderd ringgit aan een touwtje maar als je een beetje met je wenkbrauwen fronst krijg je 'm al mee voor slechts 80 ringgit (20 euro). Masja koopt als eerste een tas zodat ze deze weer vol kan proppen met meer van al dit moois. Ons prinsesje van 13 koopt wat luchtjes van Calvin Klein en scoort twee polo's van Ralph Lauren. Hij heeft de smaak goed te pakken want binnen een paar minuten loopt hij alleen over de markt, komt geld halen om wat te kopen en even later zien we hem zelfs afdingen in zijn beste engels. Met volle tassen stranden we op een kleine Chinees die wel wat lekkers voor ons wil maken. Maar na alle ingewanden en afgehakte ledematen van vanmorgen wil Bodhy alleen nog maar eten in een restaurant met een 'fatsoenlijke' kaart. Ons kan het niet gek genoeg zijn dus volgt er een compromis. Na het eten lopen we door Little India en nemen daar de taxi naar het Hotel. We droppen de tassen, doen een kop koffie op de kamer, en besluiten toch nog even het nachtleven onveilig te gaan maken. We slenteren wat, we drinken wat en Masja en Bodhy laten hun voeten verwennen door duizenden kleine visje die aan je tenen en benen beginnen te sabbelen. De toko heeft meer iets weg van een hoerenkast dan van een massagesalon maar dat terzijde.